Watching the news these past couple of weeks I kept going back to the text of the \u201cAttadanda Sutta\u201d, a teaching of the Shakyamuni Buddha about the causes of violence and war. The very first line of the sutta is startlingly simple and a radical reversal of the way we traditionally look at conflict and its origin. The line runs:<\/p>\n\n\n\n
\u201cArming oneself is the root cause of fear.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n This is completely the opposite of what we normally believe to be true, which is that we arm ourselves because we are afraid. Not the other way around. But at the same time it is obvious that this actually very true and that arming oneself just makes us afraid and ever more afraid when we keep adding weapons and defences to our arsenals (physical as well as mental arsenals). Whenever I try to cover up my vulnerability I become afraid. Whenever we believe we need weapons and armor we close ourselves down. And when we close ourselves, or our national borders, down, we lock ourselves in with our fears inside the prison cell of our identities, beliefs, convictions, nationalities, gender, ethnicity, and so on. We try to keep the threat outside and we lock the fear inside. And the weaponry is the lock.<\/p>\n\n\n\n When I listen to the so called tough talk of the strong men (always men), presidents, politicians and generals, it\u2019s obvious that these strong men, so called world leaders, armed to the teeth, and pounding their chests, are actually the most frightened people on the planet. The more weapons they buy or build, the more \u201cpower\u201d they amass, the more afraid they actually are. And as they really do not understand their own fear and their knee jerk reactions, they cause so much suffering, so much grief.<\/p>\n\n\n\n In the Attadanda Sutta the Buddha also makes it very clear what the root of the misconception is. We externalise the causes of our fears, believing these fears are caused either by others or by aspects of our own stories, memories, traumas. But at the heart of it all he sees something that he calls \u201ca thorn, lodged deep in the heart\u201d, in our own heart, that keeps us scared and keeps us trying to protect ourselves. We do not see that the weapons we use to do that, the walls, fences and bunkers we build around ourselves, are the very constructions and tools that cause our fears to solidify. We keep looking at the external and internal causes of our fears but the real question is \u201cWho is this Me-Myself-and-I who is so easily frightened?\u201d Who is this, that craves protection against fear? When we stop believing in the solidity of this Me then we can actually quite easily see that there is no need for fear and thus no need for protection. There is nothing there to protect at all. There there is no solid Self in the bunker. And as we deepen the continued practice of non-selfing, we experience that the bunker, the cell we construct to protect this imaginary self, is in fact this imaginary self. The bunker \u00eds the solidity of the self. Without it all is well. The only thing that actually has any strength at all is openness.<\/p>\n\n\n\n Waging war is the answer of frightened men, trying to hide their fears behind big words and even bigger guns. And the bigger the guns and the more aggressive the language, the more frightened they feel and the more suffering they cause.<\/p>\n\n\n\n The Attadanda Sutta (on carrying a fighting stick)<\/strong> Arming oneself is the root cause of fear Seeing this, I became afraid. But then I saw that there was a thorn But if that thorn is taken out When we let go of our self-centered cravings, What went before – the past – let go of it! For whom there is no “I-making” For whom there is no “this is mine” “Jezelf bewapenen is de oorsprong van angst”<\/strong><\/p>\n\n\n\n Kijkend naar het nieuws van de afgelopen weken, kwam steeds de tekst van de \u201cAttadanda Sutta\u201d, in me op. Deze Sutta bevat onderricht van de Shakyamuni Boeddha over de oorzaken van geweld en oorlog. De allereerste regel van de sutta is verrassend eenvoudig en een radicale omkering van de manier waarop we normaal naar conflicten en de oorsprong daarvan kijken. De regel luidt:<\/p>\n\n\n\n \u201cJe bewapenen is de oorsprong van angst.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Dit is compleet het tegenovergestelde van wat we doorgaans geloven, namelijk dat we ons bewapenen omdat we bang zijn. Niet andersom. Maar tegelijk kunnen we aanvoelen dat dit een waarheid als een koe is en dat ons bewapenen ons juist bang maakt en ook steeds banger, als we wapens blijven toevoegen aan onze arsenalen (zowel fysieke als mentale arsenalen). Telkens wanneer ik probeer mijn kwetsbaarheid te verbergen, word ik bang. Telkens wanneer we geloven dat we wapens en harnassen nodig hebben, sluiten we ons af. En wanneer we onszelf afsluiten (of hekken zetten om onze landsgrenzen), sluiten we onszelf op met onze angsten, binnen de gevangeniscel van onze identiteiten, overtuigingen, standpunten, nationaliteit, gender, etniciteit, enzovoort. We proberen de dreiging buiten te houden en sluiten de angst binnen. En de bewapening is het slot.<\/p>\n\n\n\n Luisterend naar het zogenaamd krachtige taalgebruik van de sterke mannen (altijd mannen), presidenten, politici en generaals, is het duidelijk dat de \u201cwereldleiders\u201d, altijd tot de tanden bewapend en zich regelmatig op de borst kloppend, in feite de meest bange mensen op de planeet zijn. Hoe meer wapens ze kopen of bouwen, hoe meer \u201cmacht\u201d ze vergaren, hoe banger ze eigenlijk zijn. En omdat ze hun eigen angst en hun reflexmatige reacties niet begrijpen, veroorzaken ze veel lijden, en heel veel verdriet.<\/p>\n\n\n\n In de Attadanda Sutta maakt de Boeddha ook duidelijk wat de wortel van de misvatting is. We externaliseren de oorzaken van onze angsten, in de overtuiging dat ze worden veroorzaakt door anderen of door aspecten van onze eigen verhalen, herinneringen, trauma\u2019s. Maar in het hart ervan ziet de Boeddha iets dat hij \u201ceen doorn, diep in het hart\u201d noemt, in ons eigen hart, die ons bang houdt en ons dwingt tot zelfbescherming. We zien niet dat de wapens die we daarvoor gebruiken, en de muren, hekken en bunkers die we om ons heen bouwen, juist de constructies en middelen zijn die ervoor zorgen dat onze angsten zich verdiepen. We blijven kijken naar de externe en interne oorzaken van onze angsten, maar de echte vraag is: \u201cWie is deze Ik-Mij-Zelf die zo makkelijk bang te maken is?\u201d Wie is het die bescherming zoekt tegen de angst?<\/p>\n\n\n\n Als we ophouden te geloven in de soliditeit van deze Ik-Mij-Zelf, dan is eigenlijk vrij makkelijk zien dat er geen reden is voor angst en dus ook geen reden tot bescherming. Er is helemaal niets om te beschermen. Er is geen solide Zelf binnen de bunker. En als we stoppen met onze voortdurende Zelf-constructie, gaan we ervaren dat de bunker, de cel die we construeren om dit denkbeeldige Zelf te beschermen, in feite dit denkbeeldige Zelf \u00eds. De bunker zelf vormt de soliditeit van het Ik. Buiten de bunker is alles ok\u00e9. Het enige dat werkelijk enige kracht heeft, is openheid.<\/p>\n\n\n\n Oorlog voeren is het antwoord van bange mannen, die proberen hun angsten te verbergen achter grote woorden en zware wapens. En hoe zwaarder de wapens en hoe agressiever de taal, hoe banger ze zich voelen en hoe meer lijden ze veroorzaken.<\/p>\n\n\n\n De Attadanda Sutta (over het dragen van een strijdknots) Je bewapenen is de bron en oorzaak van angst Toen ik dat zag, werd ik bang. Maar toen zag ik dat er een doorn was Maar als die doorn wordt verwijderd Wanneer we onze zelf-bevestigende verlangens loslaten, Wat voorafging \u2013 het verleden \u2013 laat het los! Voor wie er geen \u201cik-vorming\u201d is Voor wie er geen \u201cMij en Van Mij\u201d bestaat Watching the news these past couple of weeks I kept going back to the text of the \u201cAttadanda Sutta\u201d, a teaching of the Shakyamuni Buddha about the causes of violence and war. The very first line of the sutta is startlingly simple and a radical reversal of the way we traditionally look at conflict and […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[29],"tags":[],"class_list":["post-535","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-29"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zenhaag.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/535","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/zenhaag.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zenhaag.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zenhaag.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zenhaag.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=535"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/zenhaag.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/535\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":538,"href":"https:\/\/zenhaag.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/535\/revisions\/538"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zenhaag.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=535"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zenhaag.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=535"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zenhaag.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=535"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
(Abbreviated and based on the translation by Andrew Olendzki)<\/em><\/p>\n\n\n\n
Just see how so many people fight
Thrashing around like fish in shallow water
Full of hostility and aggression towards one another<\/em><\/p>\n\n\n\n
I wanted to find for myself a safe place
but I could not find it anywhere
and I became completely distraught.<\/em><\/p>\n\n\n\n
lodged deep in the heart.
Pierced by this thorn human beings run around
desperately in all directions.<\/em><\/p>\n\n\n\n
we can settle down
and become peaceful.<\/em><\/p>\n\n\n\n
the painful bonds that tie us down in jealousy and anger,
Then we no longer suffer grief, nor loss.
The stream of self-centered thought is cut, and we are no longer bound.<\/em><\/p>\n\n\n\n
All that’s to come – the future – crave for nothing of it!
And don’t hold on to what’s in between!
Then you’ll freely go about, fully at peace.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Neither in body nor in mind,
And who doesn\u2019t grieve for what is not
Because it is understood that there is never anything missing
Such a one can not be hurt by anything in the world.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Nor anything like “that is theirs”
Not finding Self nor any Other”
Such a one cannot get aggressive towards anyone.<\/em><\/p>\n\n\n\n
<\/strong>(Ingekort en gebaseerd op de vertaling door Andrew Olendzki)<\/em><\/p>\n\n\n\n
Kijk maar hoe zoveel mensen vechten
Spartelend als vissen in ondiep water
Vol vijandigheid en agressie naar elkaar toe<\/em><\/p>\n\n\n\n
Ik wilde voor mezelf een veilige plek vinden
maar ik kon die nergens vinden
en ik raakte volledig van streek.<\/em><\/p>\n\n\n\n
die diep in het hart vastzit.
Door deze doorn doorboord rennen mensen
wanhopig rond als een kip zonder kop.<\/em><\/p>\n\n\n\n
kunnen we tot rust komen
en vrede vinden.<\/em><\/p>\n\n\n\n
de pijnlijke banden die ons vastpinnen in jaloezie en woede,
dan lijden we niet langer onder verdriet of verlies.
De stroom van zelf-bevestigende gedachten wordt afgesneden en we zitten niet langer gevangen.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Alles wat nog moet komen \u2013 de toekomst \u2013 probeer het niet te beheersen!
En houd niet vast aan wat er nu is!
Dan zul je vrij leven, volledig in vrede.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Noch in lichaam noch in geest,
En wie niet treurt om wat er niet is
Omdat begrepen wordt dat er nooit iets ontbreekt
Zo iemand kan door niets in de wereld gekwetst worden.<\/em><\/p>\n\n\n\n
Noch iets als \u201cAnder en Van een Ander\u201d
Geen Zelf noch enig Ander vindend
Zo iemand kan naar niemand boos of agressief worden.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"